غیراز خدا هیچکس نبود،

جز یکی یارخدا،

نام او روح الله،

آنکه بود مظهرمهر،

آنکه شد نورسپهر،

شهرتاریک و سیاه،

مردمان مرده و بی روح و نوا،

او با بانگ رس،

هی میزد برهمه کس،

تا صدایش همه جا…

خفته ها بیدار،

مست ها هوشیار،

قصه بسیارزیباست ، قصه ای بی همتاست

نهضتی جاویدان،

رهبرش روح خداست .

مردگان زنده شدند،

زندگی رنگی دگر،

شد زمستان و بهار

عده ای با ایمان ، با صفات شیران

پاسدار و بیدار ،‌انقلابی هوشیار

دل ها مات و خموش ،

بزدلانی چون موش

گرد خود چرخیدند .

وه چه جنجالی بود!

جای ما خالی بود!

باز با بانگ رسا

می سرودند تکبیر،

یارانش همه جا،

با سلاح وحدت .

قصه ام طولانیست ،

وقت تنگ باشد و کم

هرچه بود زود گذشت ،

دوران ماتم و غم ،

رهبرازراه رسید،

گاه تاریکی گذشت

شام شد صبح سپید

نهضتی قصه شد

نهضتی جاویدان

درپناه قرآن

خاطراتی زیبا

رهبرش روح الله .

اعلام می دارد. بختیار که با حمایت امریکا و به عنوان یک چهره ی ملی قصد مهار انقلاب و

خاموش کردن شعله های قیام را دارد، خود را در این امر ناتوان می یابد و می کوشد که با

قانونی جلوه دادن دولت خود، قیام مردم را سرکوب نماید. مخالفت خود را با بازگشت امام قدس

سره اعلام، و دستور بسته شدن فرودگاه های کشور را می دهد. در پی انتشار این دستور مردم

خشمگین، به خیابان ها ریخته و با تحصن و شعارهای کوبنده دولت بختیار را مخاطب قرار می دهند…

پس از پانزده سال دوری از وطن درمیان استقبال پرشور مردم قدم به خاک این سرزمین گذاشت

، پانزده سالی که به خاطر خروشیدن بر استبداد و طاغوت و به خاطر بر زبان جاری کردن

حقیقت به عراق ، ترکیه و فرانسه تبعید شد .

پس از یکصد و هفده روز توقف امام خمینی (ره) در نوفل لوشاتو، امام خمینی (ره) ساعت سه

و سی دقیقه به وقت تهران به سوی تهران حرکت کردند .

حاشیه های روزی که امام آمد .

. .

حضرت امام به هنگام خروج از فرانسه با ارسال پیامی خطاب به مردم فرانسه، ضمن اظهار

تشکر از آنها خداحافظی کردند.

ایشان پس از اقامه نماز در کف هواپیما، روی دو پتو با آرامش خوابیدند ، این در حالی بود که

همه علاقمندان، دوستداران و نزدیکان ایشان، نگران انجام این پرواز بودند. خطر انهدام هواپیما

و یا ربودن آن در آسمان چیزی بود که همه را تا لحظه فرود آن در فرودگاه تهران، نگران

ساخته بود.

در هواپیما دویست نفر امام را همراهی می کردند که پنجاه تن از آنان همراهان و هواداران و

نزدیکان امام خمینی و ۱۵۰ نفر دیگر از خبرنگاران بودند .

راس ساعت نه و سی و هفت دقیقه و سی ثانیه امام در میان حلقه گروه منتخب استقبال کنندگان

از پله های هواپیما فرود آمدند .

خمینی ای امام . . .

با ورود حضرت امام به سالن فرودگاه، فریاد «الله اکبر» سالن فرودگاه را به لرزه در آورد.

استقبال کنندگان با خواندن سرود «خمینی ای امام»، اشک‌های مشتاقان را بر گونه‌هایشان جاری کرد.

دهه فجر بر تمامی دوستان مبارک…

یلدای همه دوستان خوش…

میلاد فرخنده پیامبر اکرم و امام صادق (ع) بر تمامی دوستان مبارک باد.